เข้าครัวทำสโคน+[Tag]DearDaddy

posted on 05 Dec 2009 19:54 by penwings  in Life

เริ่มด้วยแท็กกันเต๊อะ  รูปสโคนไปตอนหลัง หึๆ

 

แท็กนี้ จิ๊กมาจาก บล็อก  พี่น้ำตาล  นะก๊ะ

 

DearDaddy

 

กติกา

 

- ไม่ยากค่ะ แปะรูปพ่อ
- จะเล่าเรื่องซึ้งๆ หรือฮาก็ได้นะคะ จะเป็นความประทับใจก็ได้
- บอกชื่อพ่อด้วย ไม่ต้องเต็มๆ ก็ได้นะ
  ทำงานการอะไร บอกด้วยก็ได้จ้า~

- ใส่แท็ก DearDaddy ด้วยนะ

 

พ่อตู่ [จงรัก อิศรางกูร ณ อยุธยา]

(ดูหรูหรานะ 55)

แปะรูปๆ

ค้นทั่วบ้าน หาเด็กสุดได้แค่นี้อ่ะ
รูปตอนเล็กๆเลยอยู่บ้านย่า TT
(ทำไมตอนเด็กๆ ท่านพ่อผอมจัง)
(หลายคนในรูปเรายังเจออยู่บ่อยๆ)
(และลุงๆอาๆเหล่านั้น ก็ทำให้เรารู้ว่า เวลาเปลี่ยน (พุง)คนก็เปลี่ยนได้)

อะแฮ่ม

ชุดนักเรียนด้วยนะนั่น พ่อตรู 55+

(เดี๋ยวมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับบุหรี่ด้วย)

เพื่อนพ่อทำหน้าเกรียนได้โล่ห์เลย ฮ่ะๆๆ

 

มาดูรูปหลังแต่งงานกันบ้าง

ใครที่เคยเห็นแม่เราบอกเราที ว่าทำไมแม่ยังหน้าไม่เปลี่ยนเลย = ="

อ๊ะ เหมือนจะไม่เกี่ยว

ท่านพ่อยังผอมขิงๆ เนอะ 55

รูปพ่อเดี่ยวๆไม่ค่อยมีเลยแฮะ พ่อเอาแต่ถ่ายรูปแม่เต็มไปหมดเลย

พอเราเกิดก็มีแต่รูปเราถ่ายทุก15วัน (เห่อลูกคนแรกและคนเดียวมากฮ่ะพ่อหนู)

เพราะฉะนั้น ตอนเราเด็กๆแทบไม่มีรูปพ่อเลยอ่ะ = ="

 

มาดูรูปปัจจุบันดีกั่ว

ถ่ายงานแต่งลูกพี่ลูกน้องเรา

...เวลาเปลี่ยน...

อะไรๆ (เช่นพุงและกล้าม?) ก็ตามมา

ตึง

(ขำ)

แต่เราชอบพ่อตอนนี้มากกว่านะ

ผอมๆแล้วดูไม่หล่อเลย 555

(แต่เหลือบดูรูปแม่แล้ว ทำไมแม่ไม่เปลี่ยนเลยล่ะ!)

 

เรื่องเล่า

  - เอาอะไรดีล่ะ  พ่อเราทำงานพวกกิจการส่วนตัวอ่ะ เมื่อก่อนเคยมีบริษัทรับเหมาก่อสร้าง และเลิกไปตอนฟองสบู่แตก  แล้วก็มีพวกธุรกิจส่วนตัวจิปาถะสองสามอย่าง  ตอนนี้ก็ยังทำอยู่  แต่แบ่งภาคไปช่วยทำพวกจัดสรรที่ดินอะไรประมาณนั้นที่ต่างจังหวัดกับเพื่อน(ภาพแรกคนซ้ายสุด) ก็อยู่กรุงเทพฯบ้างไปต่างจังหวัดสลับๆกัน

 

  - สำหรับเรา ถึงตอนเด็กๆจะโกรธพ่องอน พ่อบ่อยๆ เพราะพ่อเราค่อนข้างเข้มงวด แล้วก็ระเบียบนู่นนั่นเยอะแยะ ชอบบังคับอะไรก็ไม่รู้ แต่ยังไงๆ เราอยากจะบอกว่า เรายังไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่ดีเท่าพ่อมาก่อนเลยล่ะ พ่อเป็นผู้ชายที่ดีจริงๆ เป็นคนที่สมควรเรียกว่า "พ่อ" ที่สุด  เราเคยตั้งปณิธานไว้เลยนะ ว่าไม่เจอคนดีๆขนาดพ่อไม่แต่งงานแน่ (ไม่ได้แต่งแน่กรู 55+) 

 

  - เรื่องหนึ่งที่เราประทับใจพ่อมากถึงมากที่สุด  แม่เคยเล่าให้ฟังว่า  สมัยก่อนพ่อติดบุหรี่มาก (เห็นจากรูปแล้วชิมิเคอะ ว่าสูบกันตั้งกะชุดนักเรียน)แม่บอกว่า พ่อตื่นมาก็ต้องสูบ  ทานข้าวเสร็จก็สูบ  ทำอะไรก็สูบ  วันนึงบางทีเป็นซองๆเลย (น่ากลัว)  

     ทีนี้พ่อเราอายุห่างจากแม่เยอะน่ะ(11ปีแน่ะ)  แม่เราก็แต่งงานตอนอายุยังน้อย  พ่อกับแม่เลยรอตั้ง8-9ปีแน่ะ กว่าพ่อแม่จะพร้อมมีเรา  พอแม่รู้ว่าท้องนะ  แม่รีบบอกพ่อเลย  ว่าให้เลิกเถอะ  มันไม่ดีกับลูก  พ่อเลยสัญญากับแม่ว่า จะเลิกสูบตอนเราคลอด  พอเราคลอดนะ  วันนั้นพ่อก็หักดิบ เลิกคือเลิกเลย  แล้วก็ไม่เคยกลับไปสูบอีกสักครั้ง  พอฟังแล้วมันรู้สึกดีใจมากๆเลยล่ะ  ..ช่างเป็นผู้ชายที่ดี

 

  - พ่อเราเป็นผู้ชายที่เก่งรอบด้าน  มีบ้านใครบ้างมั้ยนะ  ที่พ่อทำอาหารเก่งกว่าแม่มากกกกกกกกกกก  ตั้งแต่เราเด็กๆนี่  อาหารสารพัดจะปรนเปรอ  เราชอบอาหารฝีมือพ่อที่สุดในโลก~ >w<  พูดไปก็คิดถึงจัง  ช่วงนี้ท่านพ่องานยุ่งมาก  ไม่มีเวลาทำอาหารเลย TT  พ่อเราทำอาหารฝรั่งอร่อยมาก  ออมเล็ต สเต็ก มันบด สตูว์ พาสต้า หอยลากอบชีส ฯลฯ โอ๊ย  ถึงว่า ลูกพ่อถึงได้ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงขนาดนี้  อาหารไทย-จีนก็อร่อยนะ  ปลานึ่ง  สุกี้ ก๋วนเตี๋ยว ขนมจีน โอ๊ย เยอะแยะ สารพัดจะทำ  มันอร่อยมากเลยจ๊อชชชชชชชชชชช  

    อีกเรื่อง พ่อเราเย็บผ้าเก่งกว่าแม่อีก  รีดผ้าก็เนี้ยบซะ  (ต๊าย พ่อบ้านนี่เอง)  แม่บอกว่า "ช่างสารพัดประโยชน์" แล้วเรื่องที่เรายกย่องท่านพ่อมากๆ คือ ฉายา "ซ่อมได้" ของท่านพ่อค่ะ   พ่อเราไม่ได้จบพวกช่างหรือวิศวะอะไร ม.ปลายเรียนสายศิลป์ด้วยซ้ำ  แต่แบบ  อะไรพังพ่อก็ซ่อมได้อ่ะ  พ่อเดี๊ยนเลิศมาก~   เคยเห็นพ่อตั้งกะ ไดร์เป่าผมอันกระจิ๋ว ไปจนนั่งถอดเครื่องซักผ้ามาซ่อมอ่ะ!

 

  - พ่อเราเป็นสามีที่ดีที่หนึ่งเลย  จริงๆนะ  อารมณ์เหมือนพี่ชายมาก  ดูแลท่านแม่สารพัด  กลางคืนบางทียังมีนวดให้เลยล่ะ!  เอาใจใส่  ค่อยเป็นห่วง  ดูแลทุกอย่าง  (ลูกก็เหมือนกัน55)  ตอนเด็กๆนะ  เวลาเราหกล้ม(ซึ่งบ่อยมาก) หรือโดนยุงกัด มดกัด  ทุกคืนเลย พ่อจะต้องหายามาทาๆๆๆให้  บอกว่า เดี๋ยวขาลูกสาวพ่อไม่สวย 55  แล้วก็หวีผมให้  นอนเป็นเพื่อนจนเราหลับเลยด้วยซ้ำ พ่อถึงกลับไปนอน  (ช่างน่ารัก TwTbbbb)

 

  - มีเรื่องสุดยอดที่เราประทับใจมาก  คือ  มือ-เท้าเรากับพ่อเหมือนกันเด๊ะ!  จริงๆนะ  ลองเอามาเทียบกันแล้วก็ได้แต่อุทานในใจดังๆ "กรรมพันธุ์มันแร๊งงงง" (ขำ)  ตรงไหนเบี้ยวยังเหมือนกันเลย  แต่อย่างนึงที่พ่อทำได้แต่เราทำไม่ได้คือ กระดิกหู   อยากทำได้มั่งอ่ะ!

 

  - พ่อเราเป็นคนที่มี8;k,พยายาม และมุ่งมั่นเป็นเลิศมาก!  สมัยประถมเราเคยเล่นเกมสุดฮิต ragnarok online  แล้วทีนี้ พ่อเราก็สนอกสนใจมาเล่นด้วย(ช่วงนั้น  มันเริ่มเก็บตังค์พอดี  เราเลยโชคดีมีนายทุน55)  ปรากฏว่าเราเลิกเล่นไปตอนม.2มั้ง  พ่อยังมุมานะเล่นต่อไป  ตัวไนท์พ่อเลเวล99ไปเรียบร้อยแล้วโดยไม่เคยเปิดบอทเลยสักครั้ง  เรานับถือมากอ่ะ  แต่เรื่องที่ฮาคือ  เราเล่นตัวผู้ชาย พ่อเล่นตัวผู้หญิงล่ะ ก๊าก  เคยมีตัวละครผู้ชายมาม่อไนท์พ่ออ่ะ  พ่อด่าสวนอย่างเจ็บแสบมาก (ขำ)  แต่สนุกสุดๆเลยนะ  เปิดคอมกับโน้ตบุ๊คให้ไนท์พ่อไปลากแมวน้ำให้วิสาดเรา 

     อยากเล่นด้วยกันอีกจัง  ปีหน้าเราก็ว่างพอจะเล่นแล้ว แต่ท่านพ่อไม่ว่างนี่สิ T^T   แต่พูดจริงๆ ตั้งแต่เราจำความได้  พ่อเรานี่เซียนเกมเลยนะ  สมัยเราห้าหกขวบ  ตอนกลางคืนก่อนเรานอน เราจะเห็นพ่อนั่งเล่น เกมเพลย์ทุกคืนเลย  แล้วก็เคลีย์ไปไม่รู้กี่เกมแล้ว  ไม่เคยดูหนังสือสูตรเลยเหอะ  เราล่ะ ไม่เคยเล่นเกมไหนได้เกินสามวัน 555 (ยีนส์เล่นเกมเก่งมาไม่ถึงฮ่ะ)

 

  - มีเรื่องอีกเยอะแยะเลย  เล่ายังไงก็ไม่จบ (อยู่ด้วยกันมาเกือบจะ18ปีแล้วนี่นะ)  สุดท้าย อยากจะขอบคุณท่านพ่อ ที่รักเราเสมอมา  เราไม่เคยรู้สึกขาด  ไม่เคยรู้สึกไม่พอ  เพราะทั้งพ่อทั้งแม่ให้ความรักและความอบอุ่นกับเรามากมายจนเราไม่รู้จะตอบแทนยังไงหมด  พ่อสอนให้เรารู้ว่าการได้ "กอด" กันมันอบอุ่นขนาดไหน  พ่อคอยสอนเราเสมอ ถึงเราจะดื้อรั้น ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง  แต่สิ่งที่พ่อพยายามสอนเรามาตั้งแต่ยังเถียงไม่เป็น  ก็ทำให้เราโตขึ้นมาเป็นตัวเราในวันนี้  ถึงจะไม่ใช่คนดีเลิศเลอ  แต่เราก็เป็นคนที่ดีในสังคม  ไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร  พ่อเป็นคนมีเหตุผล  แล้วพ่อสอนให้ลูกของพ่อมีเหตุผล  พ่อสอนอะไรเราเยอะเหลือเกิน  ถึงบางทีเราจะเถียง เราจะทำท่าเหมือนไม่อยากฟัง  แต่ยังไงๆ  พ่อก็เป็นคนเดียวในโลกที่พูดอะไรแล้วเราไม่เคยสงสัยเคลือบแคลงในสิ่งที่พ่อพูด  เราเชื่อพ่อ  เรารักพ่อ  เพราะไม่ว่าเวลาจะผ่านไปแค่ไหน พ่อก็คือคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใจเราเสมอมา

รักพ่อนะคะ :]

(พ่อคงไม่ได้อ่าน  แต่เราก็บอกว่ารักพ่ออยู่ตลอดแหละ อิๆ>w<)

 

--------------------------------------------

 

ต่อไป  วันนี้ ข้าพเจ้าได้เข้าครัวทำขนมเป็นครั้งแรกในชีวิต!!!!

(อึ้งล่ะสิ หึๆๆ  อย่าคิดนะ ว่าหน้าอย่างเราจะทำขนมไม่เป็นนะเฟ้ยยยยยย)

มันคือ SCONE~ ค่ะพี่น้อง    (ไม่เกี่ยวอะไรกับความนิยมท่านเต้อนะเจ้าคะ) 

ทำทานเอง + ให้พ่อ เป็นของขวัญวันพ่อด้วย!

ไปแฮ้บสูตรมาจากห้องครัว แถวๆพันทิพล่ะค่ะ

(ความจริงคือ  เราบ่นกับแม่มานานมากแล้วว่าอยากกิน  แม่เพิ่งว่างไปซื้อวัตถุดิบมา  ตอนแรกแม่จะทำให้  แล้วเราซึ่งกำลังอ่านหนังสืออยู่ก็รู้สึกขี้เกียจขึ้นมา  ก็เลยขอทำเอง  ตั้งใจจะทำให้ท่านพ่อด้วย)

อยากเอามาอวด หึๆ =]

 

อยากบอกว่า ตื่นเต้นมากเลยค่ะ ตอนทำนี่ ครัวเละเทะกันเลยทีเดียว 

 

มันเป็นขนมที่ทำง่ายมาก+ทำไม่นานด้วย~

คนไม่เคยทำอาหารมาก่อนอย่างเรายังทำได้เลยขอบอก

สูตรที่เราทำก็ไม่ยากด้วยแหละ มีแค่ แป้งสาลี ผงฝู เกลือ เนย นม กับสองมือแค่นั้นเลย เอิ๊กส์

แค่ว่า ตอนนวดแป้ง อย่านวดนานเท่านั้นเอง~   ถ้านวดนานมันจะแข็ง เนื้อจะไม่ร่วนอร่อย

 

เสียดายอ่ะ มัวแต่ตื่นเต้น เลยลืมถ่ายรูปขั้นตอนการทำมาเลย TT

มานึกได้ตอนเอาเข้าเตาแล้ว 

ในสูตรเค้าบอกว่า อบ 15นาที  เราอบตั้ง25นาทีแน่ะ กว่าจะเหลือง สงสัยเตาอบเราจะเล็ก

ตอนรอระทึกใจมาก วิ่งไปวิ่งมาทั่วบ้านเลย 55

 

เหลืองแล้ว!

 

กลิ่นหอมฉุยทั่วบ้านเลยล่ะ!

แต่เราใจเต้นอย่างแรงอ่ะ  กลัวมันแข็งมาก  กลัวตัวเองจะนวดนานไป

 

อืม...  หอมชะมัด!

ในรูปดูเหมือนกรอบเนอะ

แต่ความจริง เนื้อข้างในนิ่มมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มันกรอบๆแค่ข้างนอก

 

จัดใส่จานด่วน  เตรียมหม่ำ  55  (ชิมก่อนๆ ถ้าไม่อร่อย เดี๋ยวไม่กล้าให้)

 น่าหม่ำมั้ยคะ ?

 

ทาเนย ให้อ้วนตายกันไปข้างเลย~

โอ๊ย   ร้อนๆ นุ่มๆ หอมๆ อ๊ากกกกกกกกก   หิวอีกรอบเลยหนิ T^T

 

อ้ามมมมมมมม   ป้อนให้ท่านผู้ชมทุกท่าน   คำโตๆเลย~   XD

 

อุฮิๆ  สมใจอยากเลยค่ะ   หอมอร่อยได้ใจ  

แอบเค็มไปนิดนึง  แต่ก็ยังอร่อย อร๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 

ของหวานจงเจริญ~

 

สุดท้าย

เอาก้อนที่พยายามทำเป็นรูปหัวใจมาใส่กล่อง รอให้ท่านพ่อพรุ่งเน้~ 

(อยากให้วันนี้อ่ะ  แต่พ่อยังอยู่ตจว. TT กลับมาพรุ่งนี้)

(แต่ไปจิ้มดูอันที่ยังไม่ได้ทาน ก็ยังนิ่มอยู่นะ  ทำตั้งกะเที่ยงๆแล้ว  หวังว่าพรุ่งนี้จะยังนิ่มอยู่)

 

 

ห่อเสร็จแล้ว

 

โฮรก

ปลื้มใจ

 

---------------------------------------------------------

 

มันยาวมากเลยซาร่า

ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านนะเคอะ

 

ปล. ทุกคนบอกพ่อว่า "รัก" กันหรือยังเอ่ย?

คะแนนออกแล้วววววววว

posted on 23 Nov 2009 16:37 by penwings  in Life

วันนี้

 

ทุกคนตื่นเต้นกัน

 

อยู่ไม่สุขตั้งแต่เช้าแล้ว (ตรูก็ด้วย)

 

นั่งทำกีฬาสี

(ไม่สิ นั่งเม้าท์แตกดูเพื่อนทำกีฬาสี)

ก็มีแต่คนใช้ไวไฟเช็คเว็บ กสพท. กันใหญ่

 

ตอนสามโมงครึ่งหิ้วกระเป๋ากำลังจะกลับบ้าน

ก็ได้ยินเสียงคนกรี๊ด

ตื่นเต้น ดีใจ

 

เราสิ สยอง

T^T

 

กลับบ้าน

ดันบอกว่า ไว้รอห้าโมง

 

พอมาดูอีกห้านาทีถัดมา

ก็ดูคะแนนได้แล้ว

 

ฉบับที่ 1
(คะแนนเต็ม 100)
ฉบับที่ 2
(คะแนนเต็ม 100)
ฉบับที่ 3
(คะแนนเต็ม 100)
40.0000 64.0000 94.5946

คะแนนรวม (เต็ม 300 )  ได้ 198.5946  คะแนน
ปรับสัดส่วนเป็น 30%  ได้ 19.8595  %

 

 ทำไมไม่ถึง20 T^T

 ไอคิวกรู TT   (สมแล้ว กับที่ไม่ได้ระบายไปร่วมสิบข้อ เซ็งว่ะ-*-)

มีนสูง โหดมากเหอะ

 

 

แต่ความจริงก็แอบดีใจ

เพราะรู้สึกกลัวว่ามันจะน้อยกว่านี้

(ตอนทำนี่ อย่างเฟล)

 

แต่ก็...

ยังดีวะ

 

ไปฟิตวิชาสามัญเถอะ = ="

 

 

ช่วงนี้อากาศกำลังดีเนอะ

เย็น สบาย~

ตื่นมาตอนเช้า

พอสายๆก็หลับไปอีกรอบเลยซะงั้น

(เอิ่ม รู้สึกว่านั่นจะเป็นความขี้เกียจส่วนตัวของ จขบ.นะก๊ะ)

 

ความจริงตอนนี้ควรจะทำการบ้านแหละ

แต่ขี้เกียจจริงจัง

นั่งจะทำ จะทำ จะทำการบ้านแต่ก็ไม่ได้แตะต้องอะไรมาหลายชั่วโมงแล้ว

 

รูปงานโฮมสักพักนะคะ

เผอิญกล้องเราแบตหมด เพราะไม่ได้ชาร์ตไป (บัดโซ้บบบบบบบบมาก)

เดี๋ยววันสองวันนี้จะไปเอาแฮนดี้ไดรฟ์ไปแฮ้บมาจากกล้องเพื่อนแล้วค่ะ

 

อาทิตย์หน้าสอบวชิระแล้ว

รู้สึกโล่งๆ (สมองน่ะนะ)

ดูเพื่อนๆจริงจัง  แล้วทำไมเรายังเรื่อยเปื่อยอยู่ฟ่ะ

อ่านอะไรไม่จบเป็นชิ้นเป็นอันเลย ให้ตาย -*-

 

raw แพนโดร่า ฮาร์ทตอน43 มาแล้ว  

เป็นสแกนจีน อ่านไม่ออกอ่ะ TT   เห็นแต่รูป

เบรกช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

(กรีดร้องให้ดังไปถึงหลุมดำศูนย์กลางเอกภพ)

 

วันนี้อ่านหนังสือสักพักก็เซ็งๆ

ไปหยิบ "ราชันแห่งแอตโทเลีย" มานั่งอ่านใหม่ รวดเดียวจบเล่มไปเลย

เหอะๆ

 

มีใครเคยอ่านวรรณกรรมเยาวชนของ เมแกน วาเลน เทอร์เนอร์

ชุด "จอมโจรยูเจนิดิส" บ้างมั้ยคะ

ตอนนี้เพิ่งออกมาสามเล่ม

จอมโจรยูเจนิดิส ราชินีแห่งแอตโทเลีย และราชันแห่งแอตโทเลีย

ปัจจุบันเราถวายตำแหน่งหนังสือแปลอันดับ1(ในใจเรา)ให้เรื่องนี้ไปแล้วล่ะค่ะ

ถึงตอนแรกๆ(ครึ่งเล่ม1)จะค่อนข้างเรื่อยๆ น่าเบื่อไปนิด จนเราเกือบไม่อ่านต่อแน่ะ

แต่พออ่านต่อไปเรื่อยๆนี่  ทำเอาเราวิ่งหาเล่ม2เล่ม3มาอ่านต่อรวดเดียวแบบไม่ลืมหูลืมตาเลยทีเดียว = ="

 

เจ็นน่ารักที่สุดในโลก!!!!!!!

(จขบ.มันบ้าไปแล้ว อย่าไปสนใจค่ะ อย่าไปสน)

 

คนเขียนเรื่องนี้สุดยอดมาก คนแปลก็สุดยอด

ชอบสำนวนภาษา การบรรยายเรื่อง วิธีการพูดการจาของตัวละครมาก

มันดูลงตัวไปหมด แล้วก็เป็นธรรมชาติมากๆ

ตัวละครก็สมจริง  ดูเป็น"คน" เป็นตัวเป็นตนน่ะ 

โดยเฉพาะเจ็น

ตั้งแต่เล่ม1แล้ว

จะว่ากันจริงๆเจ็นเนี่ยนิสัยไม่ดีเอามากๆเลยนะ

แต่เป็นคนนิสัยไม่ดีประเภทที่ว่า  "แม่ยกอภัยให้ได้"  >///<

ชอบเจ็นตั้งแต่กลางๆเล่ม1   ปลื้มมากถึงมากที่สุดตอนเล่ม3

โฮรกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

 วันนี้อัพอะไรลงไปเนี่ย

ดูไม่มีสาระเลยเนอะ =[]=

 

แอบเครียด

มีข่าวแว่วๆมาว่า คะแนนความถนัดจะออกจันทร์ที่จะถึงนี้

(ไม่ยืนยันความถูกต้องเท่าไหร่นัก)

เฮ้อ

อย่าให้มันทำเราเฟลอีกเลยนะ

TT

 

ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวายประหลาดๆ

เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปงานแต่งชาวบ้านอีกง่ะ

ขี้เกียจแต่งตัว -*-

 

อัพอะไรไม่มีสาระเลยฟ่ะ

 

เอิ่ม  พอดีกว่าเนาะ

จขบ.เลยงงตัวเองแล้วล่ะค่ะ  @^@